Octave Landuyt (Gent, 26 december 1922) is een Vlaams kunstschilder, beeldhouwer (brons en keramiek), juwelenontwerper, graficus, industrieel designer en ontwerper van toneeldecors, kostuums, textiel, meubelen, tapijten. Hij behaalde verschillende onderscheidingen en prijzen en is vertegenwoordigd in talrijke binnen- en buitenlandse musea en kunstverzamelingen. Landuyt volbracht een volledige loopbaan als leraar, aanvankelijk aan het Koninklijk Atheneum van Kortrijk, en vanaf 1954 aan de Rijksnormaalschool te Gent (het huidige HoGent) waar hij aan de wieg stond van de eerste lerarenopleiding Plastische Opvoeding in België.
Landuyt werd geboren op 26 december 1922 in Gent. Vanwege het werk van zijn vader moest het gezin vaak verhuizen. Zo woonden de Landuyts in Eeklo (1929) en Kortrijk (1931). Uit de kleiputten haalde hij materiaal om grote figuren te boetseren. De grote metalen voorwerpen waaraan schepen zich ankeren langs het kanaal Kortrijk-Bossuit zouden later zijn typische vormen laten ontstaan voor vele werken. Naast de wetenschappelijke humaniora doorliep hij met succes de teken- en schilderacademie van Kortrijk. Hij kreeg een technisch-ambachtelijke vorming die in heel zijn verdere œuvre te zien is. In 1946 en 1947 behaalde hij de hogere diploma’s aan de middenjury.
In 1965 vestigt hij zich definitief in Heusden bij Gent.
In 1973 organiseerde het Gentse stadsbestuur in samenwerking met het toenmalige Ministerie van Nederlandse Cultuur de “Retrospectieve tentoonstelling Octave Landuyt” in de Sint-Pietersabdij. Vierendertig jaar later, van 11 mei tot en met 26 augustus 2007, organiseerde de Stad Gent in Kunsthal Sint-Pietersabdij opnieuw een Landuyt-tentoonstelling onder de naam Ricorso; dit was een totaaloverzicht van zijn œuvre. Ongeveer in dezelfde periode was er ook werk te zien in het Caermersklooster te Gent en in het “Museum van Deinze en de Leiestreek“.
Aanvankelijk zocht Landuyt inspiratie binnen droom– en waanbeelden. Zijn onderwerpen verwijzen vaak naar dood, dreiging en verval. Zijn vroege werk sloot nauw aan bij de nationaal en internationaal sterk aanwezige magisch-realistische en surrealistische stromingen.
Later produceerde hij abstract werk (uitvergrotingen) met een voorkeur voor het tragische. Begin de jaren 60 keerde hij terug naar de figuratie en schilderde hij een aantal monumentale gezichten en dieren. Dit was het belangrijkste fragment van zijn oeuvre. Leven en dood staan centraal.
In de jaren ’70-’80 maakte Octave Landuyt een indrukwekkende reeks van grote pasteltekeningen enerzijds in overwegend grijze tonaliteiten en anderzijds met prachtige blauwe en rode accenten. Deze pastel is daar een treffend voorbeeld van.
